Çocukluğumu hatırlarken, kendimi bir bal peteği gibi düşünmek hoşuma gidiyor; hayal meyal aklımda kalmış çeşitli basit insanlar, yaşam hakkındaki düşüncelerinin, bilgilerinin balını getirip bu peteğe bırakarak, karakterimin oluşmasına kendi deneyimleriyle katkıda bulunmuşlardır. Çoğu kez, bu balların içine pis olanı, acı olanı da karışmıştır, ama varsın karışsın, en ufak bir bilgi kırıntısı bile baldır ya yine de.
Bunları da okumak isteyebilirsiniz:
... yapabilirsin, değil mi?
İşte Zebu Kartlarının Kupa Valesi:
İşte Zebu Kartlarının Kupa Valesi:
Uyuyan Adam / Georges PEREE
* İnsanlardan nefret ettiğin anlamına gelmez bu, ne diye onlardan nefret edesin ki? Ne diye kendinde...
* İnsanlardan nefret ettiğin anlamına gelmez bu, ne diye onlardan nefret edesin ki? Ne diye kendinde...
Nietzsche Ağladığında / Irvin D.YALOM
* Yaşamımın bir niçini var, nasılına da tahammül gösterecek güce sahibim. * Bir insanın kendine k...
* Yaşamımın bir niçini var, nasılına da tahammül gösterecek güce sahibim. * Bir insanın kendine k...
Bilgi Paylaştıkca Çogalır...
4 Cevaplar Kime:“Çocukluğum / Maksim GORKİ (Aleksey Maksimoviç Peşkov)”
Çocukluğumuzda o boş petekleri doldurmak daha kolaydı.Hem petek daha küçüktü hem de öğrendiklerimiz basit daha anlaşılır şeylerdi.Büyüdükçe petekler büyüdü öğrendiklerimiz karmaşıklaştı.Biz büyüdük ve kirlendi dünya….
*************************
İşin kötüsü küçülemiyoruz da. Tüh getti Dünya.
Maalesef yaşam hep ileri gidiyor geri dönüşü yok.
***************************
Yaşam ileri giderken ben bazen geri gidiyorum…
pis olanları küçükken ayırt edemiyoruz ya belki de o yüzden büyüyoruzdur.
Biz büyüdükçe kirlendi Dünya.