Sonsuzluk kadehi.
Bi çırpıda, kendimle konuşur gibi yazmaya bayılırım.
Yazmak aklımızın özgürlük arayışıdır bence. Kendimizi gerçekleştirme ihtiyacı…
Yazdığımız her kelimeyle iç dünyamızın çalkantıları durulur, dinginleşir.
Harf harf akar içimizdeki sıkıntılar, dertler, coşkular, mutluluklar, binbir türlü ruh hali.
Beynimizin derinliklerinde saklanmış inler, cinler, periler biz yazdıkça kelime olur, paragraf olur, yazı olur.
Görünmez aklımızla, gerçek dünya arasındaki gizemli bir köprüdür yazı.
İnsanoğlu doğduğu andan itibaren ses çıkartma yeteneğine sahiptir.
Zamanla konuşmayı öğrenir.
Sonra okumayı ve yazmayı.
Her konuştuğumuzu yazmadığımız gibi, her yazdığımızı da konuşmayız.
Ancak gerçek şudur ki; konuştuklarımız yok olsa bile, yazdıklarımız geride bırakacak olduklarımızdır.
Konuştuklarımız, sesisimizin ulaştığı yere kadar gider, ama yazdıklarımız içilmeyi bekler sonsuzluk kadehinde.
Aklın özgürlük arayışını içeren her satırı okumak istiyorum ve yazdıkça özgürleşmek…
Sonsuzluk kadehini fondip yapmak istiyorum. ehi.
Bunları da okumak ister misiniz?:
Loading ...
Pazar, 14. Şubat 2010 0:12
Dejavu yaşadım şu an
))
******************************
Sonsuzluk kadehini ağzına kadar doldurmak istiyorum.
Pazar, 14. Şubat 2010 0:23
Son yıllarda bir tıkanma sürecine girdim saatlerce bilgisayar başında oturuyo ama tek kelime yazamıyorum… Bu yazdığın ne o zaman diyebilirsin ama herhangi bir yazıya yorum yapmaktan söz etmiyorum, kendimi ifade edebileceğim satırlardan söz ediyorum. Bana bir önerin var mı bu konuda ?
****************************
İçindeki çocuğu dışarı çıkartmak fayda sağlayabilir.
Bu işe yaramazsa korteksini tokatla. Kesin iş yapar. Kendimden biliyorum.
Fakat ayarı kaçırmamak gerek, yoksa insan pırtlayıverir. ehi.
Pazar, 14. Şubat 2010 1:11
okuduğumuz bir takım şeyler iz bırakır,evet.
Bu arada, şerefe.
**************************
Şerefe…
Pazar, 14. Şubat 2010 1:25
İnsanoğlu doğduğu andan itibaren ses çıkartma yeteneğine sahiptir.
Zamanla konuşmayı öğrenir.
Sonra okumayı ve yazmayı.
Her konuştuğumuzu yazmadığımız gibi, her yazdığımızı da konuşmayız.
saol verdiğin bilgiler için.
**************************
Rica ederim.
İnsanoğlu varda insankızı yok mu?
Pazar, 14. Şubat 2010 1:26
olcan sen sonsuz olcan,olmuşun sonsuz sen
*****************************
Oldum de mi? Oldum işte. ehi. ( kafasını öne aşağı doğru indirir… gözü seğerir…
Pazar, 14. Şubat 2010 1:29
Görünmez aklımızla, gerçek dünya arasındaki gizemli bir köprüdür yazı.
Allaşkına bi karar ver artık
hani yoktu dünya
*********************
Kaşık ya yok olan…
Pazar, 14. Şubat 2010 1:33
senin sıkıntılarını,coşkularını okumaktan mahvolduk vallahi billahi birde uzun yazıyorsun ki.Baya yazmışın artık yazma sen dinlen ehi ühü
*********************************
Yazarken dinleniyorum ben.
Ama yazdıklarımı okurken yorulabilir hassas bünyeler…
Pazar, 14. Şubat 2010 3:27
yazma bu kadar alıntı yap yoruluyosun üzülüyorum valla
**************************
Eksik olma.
Yazınca rahatlıyorum, alıntı yapınca o kadar rahatlama olmuyor.
Pazar, 14. Şubat 2010 13:28
Bugün hangimize ne kadar, ne ifade ediyor bilemiyorum ama kutlamak adettendir diyor ve tüm sevgiyi bilenlerin Sevgililer Gününü kutluyorum.
Selam ve saygılar
**************************
Kutlu ve mutlu olsunn.
Pazar, 14. Şubat 2010 13:56
Yazmak bazen çok kolay bazen çok zor oluyor. Oto sansür ihtiyacı var kalıcı sözlerimizi söylerken. Yine de açıklık mümkün oldukça tercihimdir.
Selamlar
************************
Oto sansürü devre dışı bıraksak mı? Denemeli, hoş olucak. ehi.
Pazar, 14. Şubat 2010 13:57
Sana yorum yazmanın dışında yazmıyorum,yazdıklarını okumakta en az yazmak kadar keyifli oluyor çoğu zaman.Bu arada bir kadeh de ben alabilir miyim.
********************************
Yazmak iyi gelir…
Sağlığına…
Pazar, 14. Şubat 2010 14:41
Yazmak özgürleştirerek rahatlatır, evet. Ama nerde, hangi şartlar altında yazdığına bağlı
Profesyonel olarak bir gazetede yazıyorsan, üstelik de gerçek adınla yazıyorsan, yeterince özgür değilsindir. Sana neyi nasıl yazacağını tarif eden “yukarıdakiler” vardır orada. Oturdukları yerden talimat yağdırırlar. Kendi tuttukları partiyi öven siyasi yazılar bile yazdırırlar. Ekmek parasıdır, dediklerini yaparsın, işini kaybetmeyi göze alamazsın. Özgür falan değilsindir, yazdıkların da seni rahatlatmaz. Çünkü kendi istediklerini değil başkalarının istediklerini yazıyorsundur, elin mecburdur. Bırakıp başka gazeteye geçmek de çözüm değildir zaten. Orada da benzer şeyler olacaktır nasıl olsa… Ama böyle bir blogda, hele de rumuz kullanarak yazıyorsan, sonsuz özgürlüğe sahipsin demektir. Canının istediğini yazar, bol bol deşarj olursun. Hadi yine iyisin diyorum yani
*************************************
Bir günlüğüne de olsa bir gazetede yazı yazmak istedim şimdi. Rahatlatıcı olurdu. Yayınlamasalar bile yazim ben ehi. Pis medya. öğk.
Bir alıntı:
Solcu, Marks’ın arkadaşı gazeteci Swinton, 1880 ‘lerde New York Times’ta yazıyor. Gazete satın alındıktan sonra düzenlenen toplantıda, davetli gazeteciler basının onuruna kadeh kaldırmak üzere kürsüye çağırıyorlar onu. Swinton elindeki kadehiyle kürsüye çıkıyor. Çıt yok…
Ve tarihi cümleler dökülüyor bir bir ağzından.
“Dünya tarihinin şu anına dek, Amerika’da “Özgür bağımsız basın” diye birşey olmamıştır. Bunu siz de biliyorsunuz biz de…” diye başlıyor sözlerine; “Hiçbiriniz düşündüklerinizi olduğu gibi yazmaya cesaret edemezsiniz. Bunu yapmaya kalktığınızda yazdıklarınızın önceden basılmayacağını bilirsiniz çünkü. Çalıştığım gazete bana düşüncelerimi özgürce yazmam için değil, tersine yazmamam için haftalık bir ücret ödüyorlar. İçinizde benzer biçimde benzer ücret alan başkaları da vardır. Düşüncelerini açıkça yazacak kadar salak olan herhangi biri, sokakta başka bir iş arıyor olacaktır. Gazetemin herhangi bir sayısında düşüncelerimi apaçık yazmaya izin verseydim, 24 saat dolmadan işimden atılırdım. Gazetecilerin işi; gerçeği yok etmek, düpedüz yalan söylemek, saptırmak, kötülemek, servet sahiplerine dalkavukluk etmek, kendi gündelik ekmeği uğruna yurdunu ve soyunu satmaktır. Bunu siz de biliyorsunuz, ben de… Öyleyse şimdi burada “bağımsız özgür basının” (!) “şerefine” (!) kadeh kaldırmak saçmalığı da nereden çıktı? Bizler, sahnenin arkasındaki zengin adamların oyuncakları, kullarıyız. Bizler ipleri çekilince zıplayan oyuncak kuklalarız…
Onlar ipleri çekiyorlar ve biz dans ediyoruz.
Yeteneklerimiz, olanaklarımız ve yaşamlarımız, hepsi başkalarının malı.
Bizler entelektüel fahişeleriz.”
Not: Swinton toplantıyı şaşkın bakışlar arasında terk etti.. Gazeteden istifa etti ve kimseden para almaksızın ‘John Swinton’s paper’ diye tek yapraklı bir “gazete” çıkartmaya başladı.
Pazar, 14. Şubat 2010 15:02
Hem siz büyük bir beyin adamısınız hem de yazınızda : “…konuştuklarımız yok olsa bile…” diyorsunuz. Demek ki siz Einstein diye bir isimden bihabersiniz. Teorisi: “Hiçbir madde yoktan var olamaz, var olan bir madde de yok olamaz.” Maddenin sakınımı kanunu diyorlar herhalde buna. Konuştuklarımız da asla kaybolmuyorlarmış, uzayın boşluklarına kadar ulaşıp orada bir peyk gibi yörüngelerde dolaşıp dururlarmış!..
Makaleniz tek kalemde bir harikaydı. Çok teşekkür ederim bu güzel paylaşımınızdan dolayı.
En güzele emanet olun ve sağlıcakla kalın.
****************************
Uzayın boşluğuna ulaşıp, orada yörüngede dönüp duran sesleri dinlemek çok kolay olmasa gerek. Ama eminim zevkli olurdu.
Çocukken çıkarttığımız sesler, okuldaki konuşmalarımız, arkadaş sohbetleri…
Evet hiç bir şey yok olmaz buna katılıyorum.
Fakat burada sesin yok olmasından kastım; bizim konuştuktan sonra kaydetmemişsek çıkarttığımız seslere şu an için ulaşma imkanımız olmayışıydı.
Bu arada insanın duyma frekans aralığı:
20Hz-20000Hz(20kHz)
Diğer bazı canlılar için farklı aralıklar söz konusu:
kedi: 30Hz-50000Hz (50kHz)
kaplumbaga: 20Hz-1000Hz (1kHz)
yarasa: 3000Hz-120000Hz (120kHz)
Yaşam alanımız içerisinde sayısız ses mevcut.
Allahtan elektronların çıkarttığı sesleri duyamıyoruz. oh.
Biz işi garantiye alıp yazalım. ehi.
Pazar, 14. Şubat 2010 16:28
Bloğunun da sıkı takipçisi olmuşum bu arada şimdi fark ettim ki en çok yorum yapanlarda 2. sıradayım.Yorumlarda bir nevi yazı değil mi?
***************************
Yorumları seviyorum.
İnsanın yorumlama yeteneğine saygı duyuyorum.
Veriler bilgi olmalı, bilgilerden fikirler doğmalı.
Yorumlayabilmeli insan.
Tez, sentez ve antitez olmalı.
Bu arada birinciye ödül mü olsa?
Pazar, 14. Şubat 2010 16:41
Bilmem blog senin kararda senin.
************************
Nasıl bir ödül olabilir ki? Kitap vs?
Pazar, 14. Şubat 2010 16:47
Olur da o zaman da insanlar hediye yarışına girip yazmış olmak için yazarlarsa işin özü değişir gibi geliyor bana.
*******************
Anağh! Haklı olabilirsin… Düşünim bu konuyu…
Pazar, 14. Şubat 2010 16:55
Evet iyi düşün ona göre değerlendirmeni yaparsın.Ben sadece kararına saygı duyarım….
*********************
İlk aklıma gelen kitap oldu. Kitapları seviyorum. Kokusu çok güzel.
Pazar, 14. Şubat 2010 19:25
Süper bir anlatım kadehimi kaldırdım sağol canım
************************
Şerefe… ( glup, glup, glup… hömölöss… )
Pazartesi, 15. Şubat 2010 0:22
Yazmak, yazabilmek… Ne kadar güzel birşey. Ama güzel yazmak çok farklı bir olay. Yazı yazan herkesin iyi bir yazı ortaya çıkarması mümkün değil. İşte o zaman gerçek yazarların değeri ortaya çıkıyor. Edebi yönden tabi. Fakat edebiyat açısından değerli olan her eser de, akıcı ve merak uyandırıcı olmayabiliyor. Hatta çok sıkıcı bulunanlar da olabilir. Ama yine de yazarı kalıcı kılacak bir yol olduğu kesin. Senin yazılarına gelince; Yepyeni ufuklar açıyor okurlara sanki. Zaman zaman eğlenceli, çoğunlukla düşündürücü, hiç akla gelmeyen konuları insanın gözüne gözüne sokan, değişik, şaşırtıcı üslubuyla farklı bir dünyaya pencere açan yazılar bence. İşte bu yüzden de takipçilerin çok… Ne mutlu sana. Kutlarıııım!
********************************
Aklımda damıttıklarımı kelimelerle çevreye püskürtmek istiyorum. oh.
Pazartesi, 15. Şubat 2010 8:48
Karar ver yazmakmı istiyorsun okumak mı.
************************
Tabi ki her ikisini de istiyorum.
Pazartesi, 15. Şubat 2010 8:56
özgürlük arayışını içerenleri okumucan adı üstünde arıyo,direk özgürleştirenleri izle sen daha faydası olur.Ama akıl özgür beden hapis ise fıttırık olursun.çok içme hafzan Allah olursun,haram,günah.Bu yazının hiç bir özelliği yok basit ötesi hatta edebi facia da denilebilir ama içinden geldiği için iyi demeliyim sonuçta kendini yazar ,şair sanmıyosun en azından .cin Ali- ile başlamanı öneririm daha özgürünü görmedim.Cin Ali’nin atı bölümü var ben ardını noktalayan atları daha çok seviyom.pıtı pıt noktalıyolar.Ama sığır öbekleri kamyona dayanıklı oluyo.
*******************************
Cin Ali en sevdiğim eserlerdendi. İlkokulda hevesle okurdum.
Sanırım artık basılmıyor. Büyük kayıp.
Bu arada edebi niteliği yüsek ve harika yazılar yazdığımı sanmıyorum.
Kendi kendime konuşuyorum burda. ( deli midir nedir?)
Okuyup beğenenler olabileceği gibi, edebi hatta ebedi facia olarak algılayanlar olacaktır.
Herkes kendi algı boyutuyla yazıyı değerlendirir.
Bu konuda yapabileceğim çok fazla şey olmasa gerek.
Fakat milyonda bir dahi olsa herhangi bir yazımla bir insanın yüreğine dokunmayı başarabilmişsem ne mutlu bana.
Başaramamışsam da hayat devam ediyor.
Pazartesi, 15. Şubat 2010 9:19
eğer yorum sayıldını bilse idim tek bir tane yazmazdım bilesin.boşuna demiyoruz yazıları yoruma indirelim diye haklıymışız.
*****************************
Ben saymıyorum. Matematiksel algoritmalar çalışıyor arka planda.
Amacım yorum saymak değil. Okuyucuya faydalanabileceği istatistiki bilgiler sunabilmek…
Diğer yandan; tabi ki nicelik değil, nitelik önemlidir.
Bu uygulamanın istatistiki bilgilerden faydalanmak isteyenler için faydaları olacağını değendiriyorum.
Faydalanmak istemeyenler için zaten problem olmasa gerek…
Pazartesi, 15. Şubat 2010 9:20
yorumları sana yazıyorum bilesin !!
************************
Görüyorum.
Pazartesi, 15. Şubat 2010 9:23
ödül hangi mantıkla verilecek çok yorum yazana?
vaktini boşa geçirdi içinmi,teşekkür içinmi,sevgisi içinmi,yazarın kendini tatmini içinmi,insanların içine nifak sokmak içinmi,yarışmı vardı diye sorar ödülü reddederler.Ne ödülü.Binlerce yıllık çamurun içine karışsa altın yine altındır.biz gerçek insanlar gördük yüreğimizle ödüllendirdik.ödül beklemedik.blog ödülleri insanların nereye gittiğini gösteren bir faciadır.ama ödül mödül modül nodül nötron elektron .bu sefer kablimiz feci kırılmıştır.biz kendi adımıza ödülümüzü çoktan en iyi yazana,düşünene,okuyana vermişiz,almışız baştacı etmişiz.Sana kolay gelsin bir daha tek bir satır yazan ne olsun.!
*****************************
Ne oluyoruz sandımıdı!!!?? Hö? Ödül bir araç mıdır amaç mıdır? Gerekli midir, değil midir? Arada yorumlar esnasında geçen bir fikirdi bu sadece. Üzerinde düşüneceğimi söylediğim bir fikirdi. Fikri sakat bıraktık.
Bu arada tek bi satır yazan ne olsun? ehi.
Pazartesi, 15. Şubat 2010 9:25
havaya gitti bunca emekler,kendine iyi bak !
*************************
Hiç bir emek havaya gitmez. Sadece istenilen sonuca ulaşılmamış olabilir o kadar.
Pazartesi, 15. Şubat 2010 9:50
inanmayacaksın ama şimdi okudum dikkatlice yorumları teker teker !
Müsaade eder isen bu sayfada ve diger sayfada amozonik,akhe,açı,manu ve diger gerek eğlence gerek ciddi her ne ise yazdığım ve direk yoruma ithafen gelen yorumların hepsini geri almak istiyorum.Sonra hepsini silebilirsin.
Hoşça kal !
*************************
Dilediğini yapabilirsin. Hepsi de sana aitler…
Pazartesi, 15. Şubat 2010 9:51
sağlığına ..)
)
yazmaktan söz edince bi zamanlar mektup yazma alışkanlığımız vardı,
öyle çok yazardım ki..
şimdilerde yazmak zor gelir bana ama böyle yorumlarda sohbet hoşuma gidiyor .)
fondip olmuyor ama cakır keyif tadında
güzel bir hafta olsun sana …
****************************
Keyif olsun, huzur ve mutluluk olsun. Şerefe…
Pazartesi, 15. Şubat 2010 13:24
piramitler ışık gölge mölge aton maton işte masallarımı aldım saol.ışıı kapatır..
**************************
Karanlık, aydınlığın suçudur…
Pazartesi, 15. Şubat 2010 19:06
güzel bir paylaşım ..yazarken ne kadar özgür olabiliriz ki özgürce yazman dileğiyle…sevgiler..
**********************
En azından deneriz.
Pazartesi, 15. Şubat 2010 23:56
Yazmak beynini patlamaktan kurtarır. Benimkisi iyice korkak oldu da.
************************
Bazen beynim patlasa da kurtulsam demiyor değilim…
Salı, 16. Şubat 2010 13:00
İTHAKA
Ne diyorsun? “Beni kimse anlamıyor mu?”. Anlat o zaman. Ben seni bilmek istiyorum. Yaz kendini.Seni niye mi bilmek istiyorum? Kendim için. Seni daha iyi anladıkça kendimi daha çok tanıyorum. Aslında herşeyi bilmek anlamak istiyorum: Taşı, zeytini, kuşları, örümceği, güveyi,ağaçları,masalları, bilimi aklınıza ne gelirse.Bilmediğim şey, bunları bildiğimde ne olacağıdır. Farkettiğiniz gibi gereksiz işlerle uğraşan biriyim; yazdığımı okuduğunuzda bana benzememeye karar vermenizin iyi bir şey olduğunu düşünürsek, bunda benim de bir payım olacak. Bunun için sevinçle yazıyorum(hunisini takıp, düdüğünü üfler). Canım şiir okumak istedi biraz, azıcık….
İthakaya yola çıktığın zaman,
dileki uzun sürsün yolculuğun,
serüven dolu bilgi dolu olsun.
Ne Lestrogonlardan kork, ne de öfkeli
Posedion’dan,
Bunların hiçbiri çıkmaz karşına,
düşlerin yüceyse, gövdeni ve ruhunu
ince bir heyecan sarmışsa eğer.
Ne Lestrogonlara rastlarsın, ne Kikloplara
ne azgın Posedin’a,
onları sen kendi ruhunda taşımadıkça,
Kendi ruhun onları dikmedikçe karşına.
……………………………….
………………………………..
Hiç aklından çıkarma İthaka’yı,
oraya varmak senin başlıca yazgın.
Ama yolculuğu tez bitirmeye kalkma sakın.
Varsın yıllarca sürsün daha iyi;
sonunda kocamış biri olarak demir at adana,
yol boyunca kazandığın bunca şeylerle
zengin.
İthakanın sana zenginlik vermesini ummadan,
sana BU GÜZEL YOLCULUĞU VERDİ İTHAKA.
K.KAVAFİS
**************************
Huniyi ortak kullanalım ehi.
İster ata ister taşıta bin
Ha iki olmuşsun ha üç
Son adımı tek başına atacaksın
Ne kadar güç
Hermann Hesse
Cumartesi, 20. Şubat 2010 19:29
,,yazmak, biraz da şuura veda etmek değil midir?,, kelimeler kanar,maksatlanır telkin eder… derim ki, bazen –heyy kelimeler kimse buradan sağ çıkamayacak, ya söylediklerimi yaparsınız ya da sizi sıradanlaştırırım…ki;;; bence en korkunç şey sıradan olmak ve alkış için durmadan adam yaralamaktır…
şimdi fondip yapabilirim..ne içiyoruz?içinde dev bir kurt yaşayan Tekila?
**********************
Umutlarımızı içsek. Yudum yudum. O azaldıkça biz artsak.