Sonbahara direnen yaprağın korkusudur rüzgar.
Dalından kopmak bir yaprağın kaderidir.
Bir süre rüzgarla gezer kuru yaprak.
Son demlerini uçarak yaşar.
Sonra toprakla tanışır ve karışır toprağa.
Bir ağaç fidesinin verimi olur.
Böylece besler kendi özünü.
Bir yaprağın dalından ayrılışı aslında yeniden doğuşun bir simgesidir.
Sonbahar ne kadar hüzün dolu olsa da,
Belki de tüm hüzünler yeni bir başlangıcın ve umudun habercisidir…
Bunları da okumak isteyebilirsiniz:
Beyin kireçlenmesi
Düzenli zaman aralıklarıyla beynimizi, biriken tortu ve kirlerden arındırmamız gerektiği düşüncesind...
Düzenli zaman aralıklarıyla beynimizi, biriken tortu ve kirlerden arındırmamız gerektiği düşüncesind...
Ruhların Hapisanesi
Şu an bulunduğum yerde yaşadığım süreç içersinde; daha önceden hissettiğim fakat tam olarak adını ko...
Şu an bulunduğum yerde yaşadığım süreç içersinde; daha önceden hissettiğim fakat tam olarak adını ko...
Beş Duyunun Ötesi
Belki de bir kaç nesil sonra insanoğlunun dünyayı kavrayışı tamamen bu beş duyunun ötesine geçecek v...
Belki de bir kaç nesil sonra insanoğlunun dünyayı kavrayışı tamamen bu beş duyunun ötesine geçecek v...
Bilgi Paylaştıkca Çogalır...
2 Cevaplar Kime:“Sonbahar”
Kimbilir belki de dediğin gibidir. Sonbahar da ki hüzün ve umutlar ilkbahar da yeşerip çoğalırlar.
**********************
Yaşasınn bahar geldi.
doğa için geçerli olan bu gerçeğin, insanlar için geçerli olduğuna, her son’un yeni bir başlangıca gebe olduğuna inanmıyorum ben. belki bile diyemiyorum. dönüp arkamı gidiyorum, benden sonra olanlarla ilgilenmiyorum pek.
gıcık olabilirim, evet
***********************************
İnanmama özgürlüğüne saygı duyuyorum. Bizden sonra olanlarla ilgilenemeyiz zaten fakat bizden sonra olabileceklerle ilgilenmek mantıklı geliyor.