Her sabah karnımda tuhaf bir hisle uyanıyor ve olduğum kişiye uymayan bir işte, zamanın hayatımla beslenmesine tanık oluyorum.
Her sabah kendime bir adım daha yaklaşırken, kendimden uzaklaştığımı görüyorum.
Her sabah zoraki bir gülümseme ile aynadaki aksime baktığımda ayna üzerinde kayan bir su damlası gibi yok olduğumu hissediyorum.
Evet her sabah yanlış yer, yanlış zaman ve yanlış kişinin acı kokteylini fondip yapıyorum.
Hayatın şehvetli bir zevkle ve itinayla zımparaladığı ruhum, can çekişirken kulağıma fısıldıyor;- Kaç. Çabuk kaç…
Oysa, zaman hayatımla geviş getirirken nereye kaçabilirim?..
Bazen zamanı bükmek istiyorum…
Bunları da okumak isteyebilirsiniz:
Güven
Akıl ve zihin birbirinden farklıdır. Akıl, geçmiş anlara ait tüm kayıtları içeren bilgilerin line...
Akıl ve zihin birbirinden farklıdır. Akıl, geçmiş anlara ait tüm kayıtları içeren bilgilerin line...
Zihin ameliyatı
Acı kaçınılmazdır, ama acı çekmek tercih meselesidir. Tercihlerimi tetikleyen mekanizmaları öğren...
Acı kaçınılmazdır, ama acı çekmek tercih meselesidir. Tercihlerimi tetikleyen mekanizmaları öğren...
Karadeniz fıkralarına retorik bir yaklaşım ...
Karadeniz fıkrası : Temel ile Dursun Amerika'da itfaiye teşkilatına girerler, yangın ihbarı alını...
Karadeniz fıkrası : Temel ile Dursun Amerika'da itfaiye teşkilatına girerler, yangın ihbarı alını...
Bilgi Paylaştıkca Çogalır...
2 Cevaplar Kime:“Kaçış”
böyle bir şey mümkün olmuş olsaydı, siz siz olur muydunuz gene? ya da olmak ister miydiniz?
ben, ben olmak istemezdim şahsen.
Her şeye rağmen ben yine ben olmak isterdim. Oyumben olmak. )