Arzularımız sırtımızda taşıdığımız küfe gibi.
Nasıl da tıkıyoruz içine elde etmek istediklerimizi.
Üstelik altta elde edemediklerimiz varken.
Bunları da okumak isteyebilirsiniz:
2016-2017 Eğitim ve Öğretim Yılı Başladı...
Aşağıdaki cevabı okumadan önce lütfen şekillere bakıp düşünün. "B seçeneğini şeçtiyseniz tebr...
Aşağıdaki cevabı okumadan önce lütfen şekillere bakıp düşünün. "B seçeneğini şeçtiyseniz tebr...
Mutluluğun Formülü
İnsan beklentisi kadar mutludur. ( Formül: Sıfır beklenti, sonsuz mutluluk ) Tek sıkıntı; beklentis...
İnsan beklentisi kadar mutludur. ( Formül: Sıfır beklenti, sonsuz mutluluk ) Tek sıkıntı; beklentis...
Everything That Has a Beginning Has An End...
Seneler akıp gitmiş... Daha dün gibi sanki blogcuya ilk kayıt oluşum. İlk yazımın heyecanı... Hatır...
Seneler akıp gitmiş... Daha dün gibi sanki blogcuya ilk kayıt oluşum. İlk yazımın heyecanı... Hatır...
Bilgi Paylaştıkca Çogalır...
20 Cevaplar Kime:“Hamal”
Küfeyi taşımaktan yorulmadım da,küfeyi ağırlaştıran elde edemediklerimmiş onu anladım.
***************************
Küfeyi yüksek bir yerden aşağı fırlatasım geldi… ( Eminim seyretmesi zevki olur. Gitar gibi. )
Ne kadar da doğru…
**********************
Gücümüz kadar arzumuz olması ne garip!..
Acaba? Gücümüzü aşan arzularımız yok mu sence?
***************************
Neden çöküyoruz sanıyorsun?
Tam da bunu düşünmüştüm işte… Ne yapmalı oyumben? Bir önerin var mı? Çare biliyor musun?
(Bu tatlı yaratığı da özlemişim, ne zamandır kullanmamışım, seviyorum onu, duygularıma çok iyi tercüman oluyor.)
************************
Akıllı olanlar taşıyabilecekleri kadar yük alıyorlar…
Keşke yeteri kadar akıllı olabilseydim.
Kendine haksızlık etme, tevazu da gösterme… Sendeki aklın çeyreği bende olsaydı keşke. Yüksek sorumluluk bilincin seni yoruyor aslında. Umursamaz, sadece kendi çıkarını düşünen bir insan olsaydın, rahat yaşamayı seçseydin… Ama iyi ki öyle değilsin oyumben. İyi ki öyle değilsin, çünki günümüzde onlardan öyle çok var ki…
(
***********************
Küfemi kaybettim. Hükümsüzdür…
Peki üzerimde küfe varken,beni yukarı doğru çeken şey ne?
Bazı anlarda mutlu kılıyor beni…
*********************
Ona hayal diyoruz…
Küfe de, içindekiler de benim niye atıyosun.Daha içinde hayallerim ve umutlarım da var.
*********************
Bayır aşağı koşcam. Küfeyle zor oluyor. ehi.
fotoğraftaki görüntü ile hemen altına yazılan yazının bir biri ile en ufak bir ilişkisi yok..Dam üstünde saksağan misali!!
Aynı şekilde yapılan yorumların da yazılan yazı ile bir ilgisinin olmayışı gibi..
Ama diyebilirim ki acizane, sen hamal olmaya gönüllü olduğun sürece ve bir aç gözlü gibi “arzu” ları küfene tıkmayı arzuladığın sürece, ne üsttekini ne de alttakini elde edemezsin!
*************************
Küfe çok ağır olunca ben onu değil o beni taşıyor.
Aslında bi ara başka bir resim ( karikatür ) koymayı düşündüm ama sonradan alakasız buluduğun resmi koydum.
Koymayı düşündüğüm ilk resim aşağıda yer almakta :
http://img16.imageshack.us/i/orangepeopleyigitozgur26052006.jpg/
Gerçekten ya gerçekten…
Egolarımız susmuyor,Ego’da arzuyu doğuruyor.
Vay efendim eyvah !
***********************
Ego susarsa hayat durur.
Yeter ki bağırmasın.
Sonuçta insan, arzularını sever, arzuladıklarını değil.
Nietzsche
**************************
Arzulamayı arzuluyorum.
Egonun büyüsü arzuyu kirletiyor bence,Tutku desek şuna Oyumben,Tutkulu olmak bence tam isabet olacak.Çünkü Arzu sırtımızda bu denli ağırlık yaratıyorsa ve yıpratıcıysa o zaman,neden kendimizi bu kadar heder edelim.
Ben tutkuluyum o zaman…
Paslı ve kirli arzu yeterki ruhumu karartmasın.
Egoma gelince…onun da kontrol saati gedli de geçiyor bile.
*************************************
Tutkuyla sahip olduğumuz şeylerin belli bir süre sonra bize sahip olmalarını engelleyemeyebiliriz.
Egoyu kontrol etmek ve onu serbest bırakmak arasındaki dengenin anahtarı aklımızdır.
Anahtarı kaybedersek ya içerde ya dışarda kalırız.
”bunca yükle öleceksin”dedim hamala
”ölüm kolay!sen umuttan haber ver.”dedi.
”umut var oldukça dünyayı ver sırtıma.’
*********************
Umut dünyayı sırtlamak için yeter mi bilmiyorum.
Fakat denemeye değer görünüyor.
hayat o kadar ağır ki arzu kelimesi arkadaşım adı olarak kalmış literatürümde ..
bu iyi bişi değil yaşamımı teslim etmişim : (
bu duyguyu veriyor bana ve bağırasım geliyor o zaman …
**************************
Bağırmak iyi gelebilir ama bir parça umut daha fazla iş yapar sanırım.
Yeni umutlar eskileri yokediyor yada unutturuyor o zaman.. Benim şiddetle elde etmek istediğim arzuladığım bir şey yok.Bunu yadırgayanlar var ama ben bundan mutsuz değilim..küfem çok ağırlık yapmıyor belkide bu…
************************
Bir hamal boş küfeyle uzun süre yaşayabilir mi?
********************
Hı hı. Oldukça güzel bir isim.
,,sanki kendimce bir şey buldum faideli olabileceğinden paylaşayım istedim…
şöyle ki;;; küfeyi yere boşaltırım aşağıda kalanlara bakarım gerçekten isteyip istemediklerimi yeniden gözden geçiririm (bunu şu yüzden yazdım -istek- aşağıda kalmayı hak ediyor olabilir gereğinden fazla önemsemek bazen istekleri şımartabilir)çok istediklerimi yukarı çekerim ,uğraşırım, didinirim , arada da altta kalanlara seslenirim –aloooo vazgeçmek yok gibisine— (abukluğuyla övünür tipik yozdur)
******************************
Analitik bir yaklaşım adeta.
Komple küfeyi fırlatsak ne rahatlarız.
küfe olmalı oğul, küfe
Mümkünse.