
İnsan bir iptir ki hayvanla insanüstü arasına gerilmiştir. Uçurumun üstünde bir ip. Tehlikeli bir geçiş, tehlikeli bir yolculuk, tehlikeli bir geriye bakış, tehlikeli bir ürperiş ve duraksayış. İnsanda büyük olan şey nedir? Bir amaç değil, bir köprü oluşudur. İnsanda sevilebilecek olan şey, onun bir geçiş ve bir batış sürecinde olmasıdır.
Ben o adamı severim ki, o adamın ruhu ve kalbi özgürdür. Böylece kafası yalnız kalbinin kabıdır; ama kalbi onu yok olmaya sürükler.
Artık başınızı kutsal şeylerin sırrına gömmeyin. Aksine, onu özgürce taşıyın. Yaşama anlam kazandıran bir kafa taşıyın.
Bunları da okumak isteyebilirsiniz:
Toplum Sözleşmesi (1762) / Jean-Jacques Rousseau
* Tam on iki yıllık terapimin ardından psikiyatrım bana, gözlerimi yaşlarla dolduran bir şey söyledi...
Wholeness and the Implicate Order (1980) / David Bohm
4 Cevaplar Kime:“Böyle Buyurdu Zerdüşt – 5 / Friedrich Nietzsche”
Başım, gövdeme bağlıyken ne kadar özgür olabilir?Beynim ve düşüncelerim se özgür bırakmam gereken olabildiğince özgür zaten…
************************
Yoksa özgürlüğümüzün hapisanesinde birer mahkum muyuz?
Bak hiç böyle düşünmemiştim.Bir düşüneyim ben bunu.
************************
Ben de düşüneceğim…
“bu neyin kafası?” desinler sonra
Desinler değişemem.