Boşluk…

Bu gün, tüm hislerim zincirlerinden boşalıp üzerime çullandılar. Nefes alamadım. Kalemimi acıma batırıp yazarsam azalır sandım. Belki onu yazarak tüketebilirdim. Oysa yazmaya başladığımda, aklımın kapakları açıldı ve gürül gürül çağladı acı. Ben yazdıkça ızdırabım kara bir boşluk oldu. Kara boşluk, baktı gözlerime. Ve aktı ta derinlerime… O aktıkça boşaldı içim. Gözlerimi...

Devamı...